Meneer Djempol, de fietsenmaker

Wie uit Overschie herinnert zich niet meneer Djempol, de fietsenmaker. Rijzige man, sterk als een paard en welbespraakt. Hij had niet alleen verstand van fietsen. In de winkel aan de Abtsweg becommentarieerde Djempol de wereld. Hij was de G.B.J. Hiltermann in rijwielland. De man is bijna 92 jaar. Zijn verhalen zijn nog altijd even kostelijk, en niet gedateerd.

img_0560
Meneer Djempol (91). Djempol betekent in het Indonesisch heel goed (letterlijk: duim)

Djempol – ik mag oom Wim zeggen – maakt het uitstekend. Zijn pacemaker en Giny (86), zijn vrouw, doen wonderen. Meneer Djempol – die eigenlijk Wim van Raaij heet – woont op de derde etage van een seniorenflat in Ommoord. Hij is de op een na oudste bewoner en kleedt zich nog altijd als een gentleman. Ook als ik even op de koffie kom. Djempol biljart, geniet van de tuin, zijn vriendschappen, kinderen, klein- en achterkleinkinderen. Overschie is een belangrijk hoofdstuk in zijn leven.

Solliciteren

Ik moet een jaar of 10, 11 zijn geweest toen ik in 1974 bij meneer Djempol op de stoep stond en hem vroeg: ‘ik wil hier komen werken, want ik wil fietsenmaker worden. Kan dat?’ Oom Wim nam dat verzoek serieus; glimlachte en keek mij indringend aan. Ik mocht het komen proberen: bandenplakken op zaterdag en op woensdagmiddag. Ook mijn moeder, die niks wist van mijn open sollicitatie, ging akkoord. Ik had overigens goede papieren toen ik bij Djempol aanklopte. Op de Rotterdamse Schie, aan de Kleinpolderkade, hielp ik destijds de schipper van een trekpontje. Daar verdiende ik een stuiver mee. Bij Djempol kon ik voor 3 gulden per week aan de slag. In mijn blauwe, katoenen overall heb ik het vak van hem geleerd. Maar oom Wim heeft op een andere manier een onvergetelijke indruk gemaakt. Hij was een geweldige verteller, grenzeloos nieuwsgierig en hij stelde de juiste vragen.

IMG_0621 kopie.jpeg
Wim van Raaij in de winkel aan de Abtsweg. Zijn vader (rechts) bezoekt de winkel.

Ik herinner mij de eindeloze debatten met klanten in de winkel, over de toestand in de wereld. En daar had Djempol wat over te melden. Hij is van 1927 en groeide op in Kranenburg, vlak over de grens, dicht bij Nijmegen. Wim van Raaij heeft als kind de opkomst van het nationaalsocialisme (nazisme) meegemaakt. Omdat zijn vader, afkomstig uit Nederland, zich weigerde aan te sluiten bij de partij van Hitler, kwam het gezin letterlijk tussen twee vuren te liggen. Meneer Djempol kan er eindeloos over vertellen.

img_0630
Het kasboekje van Rijwielhuis Djempol uit 1959.

KNIL

Wim meldde zich in 1946 als vrijwilliger bij de Nederlandse krijgsmacht om naar Nederlands-Indië te gaan. Hij bracht als chauffeur de troepen naar hun bestemming en runde een kantinewagen. Van zijn regiment zijn niet veel jongens meer over. Djempol betekent in het Indonesisch heel goed (letterlijk: duim). Over zijn ervaringen bij de KNIL is hij hier te horen. Terug in Nederland kon Wim aan de slag als leerling-laborant bij Unilever. ‘Die witte jas, dat ging nog wel. Maar die vier muren kwamen op mij af’. Wim vertrekt en gaat als ijzerwerker aan de slag bij de RDM (Rotterdamse Droogdok Maatschappij). Hij besluit in 1959 een Rijwielhuis te beginnen, in een garagebox aan de Cronesteinstraat in Overschie, vlakbij bakkerij Van der Meer en Schoep. Op het hoogtepunt van de onderneming werken bij Djempol vijf mensen en de joviale fietsenmaker heeft een leger aan vrijwilligers. In 1964 gaat de winkel aan de Abtsweg open. Daar heeft hij de wijk, de bewoners en de plaatselijke middenstand zien veranderen. ‘Bezigheid is de arts der natuur en de grondslag voor het geluk der mensen’, was een gevleugelde uitspraak van hem.

img_0622
De ambachtelijke, ouderwetse fietsenmaker verdwijnt. In 1987 verkoopt Wim van Raaij zijn bedrijf.
img_0620
De etalage van meneer Djempol aan de Abtsweg.
img_0516
Een advertentie van het rijwielhuis (met dank aan Bertus Meijer).

De ouderwetse fietsenmaker verdween. De scherpte is gebleven. Over waar het met de wereld naartoe geeft oom Wim zijn mening. ‘Theresa May heeft haar hand overspeeld’, zegt hij. ‘Rutte’s taalgebruik is een premier onwaardig. Pas op voor de PVV en Baudet, die zijn niet te vertrouwen. Farmaceuten zijn gevaarlijker dan de wapenindustrie. Gele hesjes of bruine hesjes, zoek de verschillen.’ Heerlijk om met zo’n energieke, nieussgierige man contact te houden. Wim van Raaij heeft alleen dochters. Dat hij mij zijn ‘aangenomen zoon’ noemt, maakt mij een trotse jongen.

Wie herinnert zich meneer Djempol? En zo ja, hoe? Reacties worden op prijs gesteld.

Published by

Joël Batenburg

Journalist en eigenaar input2media.com

24 reacties op ‘Meneer Djempol, de fietsenmaker

  1. Ook ik kan me Willem van Raay nog goed herinneren. Mijn vader was een goede vriend van hem en was na zijn hartinfarct veel bij hem in de zaak. Deed ook kleine klusjes voor hem. Mijn vader maakte leuke schilderijtjes en die mochten in de etalage van de rijwielzaak staan in de hoop dat er wat van verkocht werd. Mijn vader overleed in 1976, maar mijn moeder heeft nog een tijdje contact gehouden met Wim en zijn tweede vrouw. Op een gegeven moment is het contact verwaterd.

    Liked by 1 persoon

    1. Beste Terry, ik kan mij jouw vader ook goed herinneren. Dat was een enorme vrolijke kerel. Oom Wim en andere mensen in de winkel konden altijd geweldig met hem lachen! Ik neem jou bericht mee naar meneer Djempol. Dat zal hij waarderen! Groetjes.

      Like

  2. Wij woonden in de Ameidestraat 56b, fam. Snelleman.
    Ik was vriendin met Marijke van Raay en wij kwamen natuurlijk ook in de winkel.
    Ontzettend aardige man. Mijn vader is inmiddels 93 en hoopt dit jaar 94 te worden. Ziet er ook nog zo fier en monter uit als dhr. V.Raay.
    Ineke Tonino- Snelleman

    Like

  3. In de jaren 1972-1977 woonde ik in Overschie en kwam ook wel bij de fietsenmaker. Ik weet nog dat Joel daar veel kwam. Een heel aimabele man.

    Like

  4. Dag Joël, heel veel dank voor jouw prachtige verhaal over onze vader. Leuk om de reacties te lezen van iedereen. Gezellig Ineke en Terry dat jullie hebben gereageerd.
    Onze vader zit op het moment volop te genieten van al dit moois. Hierbij de hartelijke groeten voor allemaal van Marijke en Wilma van Raaij en familie.

    Like

    1. Mooi verhaal over je vader. Ik herinner mij dat nog wel. Ben trouwens je buurman geweest op nr 58b. Als kind veel samen gespeeld. Leuk om te lezen .

      Like

  5. Weemoedigheid, ontfermt zich over mij. Toen winkelbuurt Abtsweg echt een zogeheten kroonjuweel was met karakteristieke( en soms wel stereotype), uitgesproken ondernemers/detaillisten. Fietsenmaker Djempol een vakman pur sang! En zeg nou zelf, waar kom je nog ambachtslieden pur sang nog tegen? In mijn herinnering teken ik de winkelbuurt Abtsweg in contouren uit. Djempol zat (meen ik) ingeklemd tussen John C. Heij (speelgoed en schrijfwaren winkel) en Maison Elly. Verdere in het oog vallende winkels waren Rintin (buurtsuper), van Raaijen (TV’s, Ijskasten, Stereo apparatuur), Nick van Oort (mode), de kaasboer, Rutte (schoenen), Woltex en v/der Meer & Schoep. Mooie nostalgische blog Joël. Iets in mijn vage herinnering, zegt mij dat jij vroeger Joël Nunes heette en ook op een ‘blauwe maandag’ voetbalde bij het overschiese HWD? Klopt dat? Ik heb ook op de ds. v/der Boomschool gezeten en kan mij ook wel Leo Brouwer herinneren. En bij deze, meneer Djempol en aanverwanten > het gaat u goed en santé op de vele mooie jaren in het vooruitzicht.

    Liked by 1 persoon

    1. Beste Anton. Dank voor je uitgebreide reactie en goed om te horen dat de tekst herinneringen oproept. Daar is het mij om te doen. En vooral dat meneer Djempol al die reacties nog kan lezen, en daarvan kan genieten. Je hebt gelijk. Ik had indertijd een andere achternaam. Nu heb ik die van mijn moeder, Batenburg. Bij HWD gevoetbald en dat doe ik nog steeds (bij Jodan Boys in Gouda). Ik heb nog een enkele keer contact met Leo en Gerrie Brouwer, die aardige mensen van de Van der Boomschool. Ik proost vanavond ook op jouw gezondheid. Het ga je goed!

      Like

  6. Wat leuk om dit te lezen. Ja ik herinner mij de fietsenwinkel van Djempol nog. Aardige man ik herinner mij hem in een blauwe stofjas. Ik woonde in de beeningerstraat op de hoek bovenaan bij het grasveldje. Ook mijn man herinnert het zich nog heel goed.

    Like

  7. Wij kennen wim als lieve aardige overbuurman op de camping, die onze kinderen liet helpen met straten van hun tuinpaadje. Altijd een gezellig praatje. Heerlijke mensen en wat fijn dat ze het nog zo naar hun zin hebben. Dikke knuffel van ons, Rainier, Carina, linda, Susanne en Rick.

    Like

      1. Lieve mensen. Wat lief dat jullie gereageerd hebben op Djempol. Wij hadden ook een leuke zaak er was de hele dag koffie. Als het kon klaar terwijl U wacht. Zoveel reacties hadden wij niet verwacht. Hier in ons gebouw hebben wij het ook zo naar ons zin. Lieve groetjes van ons beiden💜💛

        Like

      2. Lieve Giny en Wim,
        Al die reacties hebben jullie ruim schoots verdiend.
        Het was een heerlijke tijd.
        Ik wens jullie alle goeds.
        Lieve groet,
        Elly.

        Like

    1. Lieve mensen wat leuk dat jullie gereageerd hebben op de foto en het stuk over Djempol. Wim vindt de reacties en complimenten reuze leuk. Wij hadden ook een leuke zaak in Overschie! De hele dag was er koffie. Wij waren zelf ook verrast door de vele complimenten. Hier in ons wooncomplex zijn wij ook geliefd. Lieve mensen, vieve groetjes van ons beiden. Giny en Wim 💜💛

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s