Nonnen en de dweilpauzes

Geweldig zoals bejaard Nederland in de ban is van het schaatsen. Mijn moeder van 73 appt mij het scoreverloop en de medaillespiegel. Zij en haar vriendin zien alles en bellen elkaar na elke race voor een nabeschouwing. Mijn moeder is niet de enige die het kijkcijfer omhoog stuwt. De moeder van columnist Marcel van Roosmalen (NRC-Next) lijkt ook verslaafd te zijn aan het schaatsen.

IMG_1901Het meest bizarre gesprek tussen twee ouderen – misschien wel de grootste liefhebbers van het schaatsen – ving ik op in de Rotterdamse metro. Twee kwieke nonnen van begin tachtig, bespraken tussen station Capelsebrug en Beurs niet alleen de schaatspakken van de Amerikanen, de drieduizendste van Koen, maar ook de ideale oplossing voor een klein, persoonlijk ongemak dat juist bij ouderen dezer dagen opspeelt.

Over de pakken was non één duidelijk: ‘Met Ducktape win je geen goud’. Die drieduizendste was ‘pure pech’ en voor dat andere precaire onderwerp had non twee een proefpakketje Tena Lady in huis gehaald. ‘Nu kan ik echt alles zien, ook de beslissende momenten’. De dweilpauze krijgt zo een heel andere betekenis…

Published by

Joël Batenburg

Journalist en eigenaar input2media.com

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s